اصولاً آدم harsh یم. عکس العملام تندن، اما معمولاً متناسب با محرک.
تو بعضی چیزا آدم ملایمی شمرده نمی شم، صبر هم ندارم. قُد تشریف دارم و
خودم باید متوجا اشتباهم بشم. به سختی به حرف یکی دیگه گوش می دم، مگر
اینکه صرف کوتاه اومدن باشه- که خیلی به شرایط بستگی داره. به مقدار کافی،
کمی هم بیشتر منطقیم. خییییییلی هم تعصب ندارم. ولی همچنان harsh م.
تو کون کسیم که از یه حدی بیشتر ناراحت یا اذیتم کنه چوب می کنم. بد جورم
این کارو می کنم! ولی حداقل خودآگاهی دارم. معمولاً هم با خودآگاهی کنترل و
انتخاب میاد. که معمولاً انتخابم مشخصه! مثلاً یهو برمیگردم کسی که بهم دری -
وری گفته رو می زنم. کاریم ندارم که مثلاً تو انقلابم یا تنهام. داغ که می کنم،
ازینکه از فیزیک استفاده کنم ابایی ندارم. که البته معمولاً همیشه تو دعواهای فیزیکی
فیتیله پیچ می شم.
حالا اگه ماتحت عزیز رو بجنبونم یه کلاس کیک باکسینگم برم که دیگه خفن.
اینا. آره!