،بار سنگین عدالت

،بار سنگین انسانیت

.تلخی زندگی

دردم را بشنو. دردم را از سرانگشتان خونینم بشنو.ت

عطار! شب بی سحر است و ما با تاریکی تنها. ت

دردم را بشنو. غمم را بشنو. سنگینی روئینِ دلم را بشنو. ت

پیاله رابشکن، این شب را خون خواهد فهمید تنها. ت

...می گن علف باید به دهن بزی شیرین باشه. می گم عزیزم، بسته به علفشه

.باز، ترس مثل جریان سیال سرد، زیر پوستم رخنه کرده

.باز حاشا، انکار، پس زدن

.ترس خوب می دونه کی آدمو تنها نذاره

و من هر دفعه به این فکر می کنم، اگه دیگه جای من نباشه چی؟

فکر می کردم عکس العملم فرق داشته باشه. فکر می کردم خوشحال می شم. 

چرا همچین شد؟