عطار! توانی بینی دستانم را؟
]...[
کنون انتظار دویدن در خارزار از من داری؟
عطار، بیا. دمی کنارم نشین. راه دور نیست، دستم بر شانه ات نهان و
دوش دوش شهرها رویم .
Labels:
عطار
Tuesday, February 14, 2006
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
There is something in a broken glass that you can't find in any perfect diamond.
No comments:
Post a Comment