Tuesday, September 21, 2010

 آرزو می کنی ای کاش نمیومدی هیچ وقت این ور. می موندی. توی یک دنیای راحت، بدون دونستن خیلی از احساسات. بدون خیلی از تغییرات. بدون خیلی از “رشد کردن“ها. آدمها احتیاج ندارن خیلی از چیزهارو تجربه کنن. دلیلی نداره خیلی از چیزها رو حس کنن، موقعیت ها رو بگذرونن. 
پشیمون نیستم، ولی نمی مردم اگر نمیومدم. چیزهای خیلی زیادی از دست نمی دادم. دلم می خواد برگردم. تک تک سلول هام می خواد برگردم. دلم تنگ شده. 


+



1 comment:

عرفان said...

من در موقعیت شما قرار نگرفتم چی می تونم بگم ؟