آغوش بگشا تا سر بر زانوانت دهم.
عطار! به دور دورها خیره شوم و اندیشه کنیم فردا را .
سخن گوییم بی کلامی. فردا چشم گشاییم و
ندانیم چه خواهد شد.
بیا تا امید، تنها ره توشه جاده پر ابهاممان باشه.
Labels:
عطار
Tuesday, August 08, 2006
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comment:
اوهوييييييييييييييييييي
با توئه!آغوش بگشا
Post a Comment