زن بودن درد نیست،
زن بودن سخت نیست، سختی کشیدن نیست.
زن بودن غم فرزانگی داشتن نیست،
زن بودن تقدّس نیست.
چرا هر جا که می خوان مثلاً از "ارزش" زن حرف بزنن، فوری سراغ
دردی که زن می کشه و رنجی که از زن بودن و مادر بودن می بره و سختی
کشیدن حرف می زنن؟
زن بودن مقدس نیست.
این کلمه ها برای ما عادی شدن، بار معناییشون رو از دست دادن.
کسی که ادعای طرفداری حقوق برابر زن و مرد رو می کنه، با گفتن
اینکه فمینیسته، یا زن بودن مقدسه، سکسیست بودن خودش رو داره داد می زنه.
و این کلمه ها برای ما اونقدر روزمره شدن که دیگه معناش رو نمی فهمیم.
برای اینکه بیشتر ببینین چی می گم این جمله ها رو بخونین:
"من به مَسکولیست بودن خودم افتخار میکنم و به برابری حقوق زن و مرد
اعتقاد دارم."
"از نظر من به عنوان یک زن، مرد بودن خیلی مقدسه"
اگر زن و مرد رو برابر می دونیم، و بهش اعتقاد داریم، باید بتونیم جای
کلمه "زن" رو با "مرد" تو جمله هامون تغییر بدیم ، و جمله هامون همچنان
با معنی به نظر برسن. من هیچ مخالفتی برای بزرگداشت 8 مارس به عنوان
روزی که تقریباً اولین و بزرگترین جنبش فمینیستی تاریخ شکل گرفت و قدم در
راه بهبود وضعیت زنان برداشت، ندارم. کاملاً یک جنبش فمینیستی بود، اما
نه به معنی اینکه اعضاش فمینیست بودن،به معنی اینکه تمام اعضاش
زن بودن، female بودن.
کسی که می گه "من فمینیستم"، خودش در اولین قدم، پا در راه جدا کردن
جنسیتها می ذاره. ایستادن برای حقوق زنان، با تقسیم انسانها از روی جنسیتشون
یکی نیست؛ و این کاریه که "فمینیست" می کنه.
فمینیست، پیامش :" من زنم، پس حق دارم" هست ، نه" من انسانم، پس حق دارم"
و این برای من به معنی سکسیست بودنه. افراد فمینیست، همونقدر سکسیست هستن که
مردانی که زن رو جنس دوم می دونن ؛سخن هر دو یکیست:
زن بودن جدا از مرد بودنه.
و این برای من قابل قبول نیست.
من اگه می گم برای گرفتن خضانت فرزند اولویت با زنه، اگه می خوام برم آزادی
فوتبال ببینم، اگه می خوام بر کسی که تو خیابون بهم متلک می گه یا دستمالیم می کنه،
داد بزنم، اگه نمی خوام کسی بهم بگه " اینجا برای دخترا مناسب نیست" ، اگه
نمی خوام دلیل اجازه داشتن برادرم برای خیلی کارا "پسر" بودنش باشه،
من فمینیست نیستم. من فقط حق خودم رو می خوام.
اگه من جنسیت خودم رو با ادعای "فمینیست" بودن از سایر انسانها جدا کنم،
چه فرقی دارم با افرادی که عمیقاً جنس دوم بودن من رو پایه دینشون می دونن؟
زن بودن، مادر بودن، خواهر بودن و دوست دختر بودن، هیچ کدوم ازینا مقدس نیستن،
چیز "خارق العاده "ایم نیستن. زنهای ما، زن بودن رو ندیدن. زن بودن
رو نمی دونن. مردهامونم همینطور. و چیزی که انسان ازش اطلاعی نداشته باشه،
دو سرنوشت داره:
یا مقدس می شه، یا شیطانی.
فکر کنید ببینین نمونه مشابه یادتون میاد؟
6 comments:
نازنینِ نازنین،
از خوندن نوشته ات واقعا لذت بردم و به وجد آمدم. موفق باشی
هماد :)
این یه آگهیه که تو یکی از سایتهای دوستیابی ایرانی چاپ شده. خیلی ربطی نداره، همینجوری گفتم اینجا کپی کنمش. از وبلاگ لامپ
خانمی هستم جوان و زیبا، خوش صحبت و شیرین زبان، دارای وضع مالی خوب و از خانواده اصیل ایرانی، با چشمان درشت و مشکی، دماغ قلمی و کمر باریک، و خوش آواز و هنرمند. حاضر به ازدواج با هیچ مرد احمقی نیستم. فقط آگهی کردم که دلتون بسوزه!
چیزی که دوست دارم بدونم، اینه که چی میشه یکی مث تو فکر میکنه و یکی میخواد زن بودنشو بکنه تو چش همه که من فمینیستم.
من زیاد نمیدونم، فقط میدونم نبرد قدرت بین زن و مرد از اون جنگاییه که نتیجه اش هر چی باشه، برنده ای نداره. ممکنه یه طرف توش له بشه، ولی قطعا طرف دیگه پیروز نشده.
سلام ليدي ناز.من مث اتوبوس جهان گرديه تو پلنگ صورتي شده م...سال به دوازده ماه يه بار خودمو زير ميگيرم....خوبي تو؟...روزت مبارك...بذار اعصابم از دست نامحرمام كه هي حرفام و لگد مي كردن يه نمه راحت شه...آدرس جديد هم تقديم ميكنم.
بیاین به این فکر کنیم که اگه تولید مثل در انسانها - و یا هر گونه فرضی دیگه - یه اپراتور از مرتبه بیشتر از دو بود چی میشد. اونوقت فکر می کنین دو جنس حاضر بودن علیه جنس سوم و برای قدرت بیشتر خودشون متحد بشن؟ اگه مثلا چهار جنسی بود، و یه جمع سه نفره (هر کی از یه جنس) دنبال نفر چهارمشون میگشتن و دو نفر از یه نفری خوششون می اومد و نفر سوم خوشش نمیومد، اون دو نفر حق داشتن نفر چهارم رو به عنوان عضو چهارمشون وارد زندگی کنن؟ اگه سه تاشون میخواستن از یکیشون طلاق بگیرن، حق داشتن که بچه ها رو هم با خودشون ببرن؟ اصلا مزیتی نسبت به دنیای دوجنسی وجود می داشت؟
happy women's day
Post a Comment