دلم به شدت هوای جمهوریو کرده. از سی تیر تا فردوسی. با اون بوی بخصوصش و
پیاده روی پر از روزنامه فروشی. دوست دارم برم راه برم اونجا.
کافه نادری رو رد کنم، تا سر فردوسی برم، برگردم، برم تو اون پاساژه
ساندویچ سوسیس بخورم، بعد برم افه گل رضاییه، یه ساعت بشینم واسه خودم قهوه بخورم ،
سیگار بکشم و کتاب بخونم.
نه ،اینم نه، فقط دلم برای جمهوری تنگ شده. خود خیابون جمهوری. با بوی
قهوه ه ای که یهو دلت رو می بره وقتی از جلوی مغازه های قهوه فروشیش رد می شی.
بعد بری سوار متروی مخبرالدوله بشی و ازونور تا خونه رو تو حقانی برونی.
چقدر دلم برای ماشینم تنگ شده.