کس داند چگونه برون شدن از وادی شک را؟
عطاااااااااااااااااااااار! ای عطار! بنگر چگونه مردمان را در افکندی بر وادیهای ساختگی خویش!
این چه توهم است خدایا؟ این چه توهم است که روز سپید را شب یلدا می نمایاند؟
عطااااار! خدایت گواه که بد آتشی افکندی به جانم.
مرا چه می شود که اینسان پریشانم؟
مرا چه می شود؟
Labels:
عطار
No comments:
Post a Comment